کوه پیمایی خط الراس بزلر

به نام خالق کوهها

آنگاه كه بتدريج كه از كوه بالا مي روي

حس مي كني كه از روزمرگي فاصله مي گيري

تا دمي فارغ از هياهوي هميشگي

در آن فضاي ساكت و آرامش بخش

به سكوت كوهستان گوش فرا دهي !

و چنان محو تماشاي ابهت كوه شوي

كه تمامي آن نامردمي ها يي را كه در آن پائين ديده اي به فراموشي بسپاري

و فرصتي پيدا كني تا به صداي درونت گوش دهي

صدايي كه از هر صداي ديگري با تو صادق تر است

تا با خود عهد كني كه وقتي در آن پائين هستي

كمتر خطا كني

وديگر كسي را نيازاري

و از كوه بياموزي كه چگونه سينه اي سترگ داشته باشي

كه بتواند همه غمهاي عالم را در خود جاي دهد و دم بر نياورد

و هم از اين روست كه كوه محلي است

براي فراموش كردن غم و اندوه

تا به هنگام فرود

فارغ از هر دغدغه اي

دوباره از اوج به حضيض زندگي برگردي

تا بداني كه در حضيض هم مي توان در اوج باشي !!